Osiem powodów wypadania włosów

Przyczyn wypadania włosów może być bardzo dużo. Można je jednak wszystkie uporządkować, przypisując do jednej z ośmiu grup, które przedstawimy poniżej.

  • Łysienie androgenowe (androgenetyczne)
  • Łysienie bliznowaciejące
  • Łysienie plackowate
  • Wypadanie włosów uwarunkowane hormonalnie
  • Wypadanie włosów związane z działaniem toksyn
  • Wypadanie włosów związane z nadmiarem danego czynnika
  • Wypadanie włosów związane z niedoborem danego czynnika
  • Trichotillomania

Łysienie androgenetyczne

Statystycznie zdecydowanie najczęstszy powód wypadania włosów. Obejmuje znakomitą większość populacji mężczyzn, przy czym liczba cierpiących na tę przypadłość rośnie wraz z wiekiem: na łysienie androgenetyczne skarży się około 20% dwudziestolatków, 30% trzydziestolatków, itd. W przypadku kobiet jest to około 20-30% populacji.

Łysienie androgenetyczne – jak podpowiada nam nazwa – ma podłoże genetyczne. Nie jesteśmy w stanie skutecznie „wyleczyć” pacjenta – można jedynie hamować tempo negatywnych zmian lub czasowo odwracać skutki łysienia. Powszechnie akceptowane są dwie terapie łysienia androgenetycznego: farmakologiczna, oparta o finasteryd oraz korzystająca z zewnętrznego aplikowania preparatów opartych o minoxidil. Do grupy terapii powszechnie uznawanych w ostatnim okresie dołączyły zabiegi oparte o PRP oraz iPRF.

Szerzej na temat łysienia androgenetycznego piszemy w artykule: https://perfecthairclinic.pl/terapie-laczone-w-leczeniu-lysienia-androgenowego/

Łysienie bliznowaciejące

Pod określeniem łysienie bliznowaciejące rozumiemy de facto cała grupę chorób, w których dochodzi do nieodwracalnej utraty włosów. Mieszki włosowe są zastępowane przez tkankę łączną włóknistą. Często towarzyszy temu procesowi uciążliwe swędzenie skóry.

Zmiany chorobowe są nieodwracalne, stosowane terapie mogą jedynie zatrzymać postępy choroby. Na szczęście łysienie bliznowaciejące występuje relatywnie rzadko – dotyka około 2-3% osób ze zdiagnozowanym łysieniem.

Łysienie plackowate

Łysienie plackowate dotyka około 1-2% populacji. To choroba o podłożu autoimmunologicznym. Stosowane terapie niestety nie zawsze kończą się sukcesem. Jeśli choroba dotyka owłosionej skóry głowy, mówimy o łysienia plackowatym (alopecia areata), jeśli włosy wypadają także z obszaru brwi i rzęs – mówimy o łysieniu plackowatym całkowitym (alopecia totalis), jeśli dotyka całej powierzchni ciała – mówimy o łysieniu plackowatym uogólnionym (alopecia universalis).

Wypadanie włosów uwarunkowane hormonalnie

W przypadku kobiet jakość włosów silnie powiązana jest z poziomem estrogenów. Stąd problem wypadania włosów pojawia się zawsze wtedy, gdy następują silne wahania poziomu tych hormonów – w przypadku chorób jajników czy nadnerczy, w reakcji na przyjmowane środki antykoncepcyjne, w okresie menopauzy i postmenopauzalnym, w okresie poporodowym czy w różnorodnych chorobach tarczycy (nadczynność, niedoczynność, choroba Gravesa-Basedowa).

Wypadanie włosów związane z działaniem toksyn

Nadmierne wypadanie włosów jest częsta reakcja organizmu na działanie różnorodnych toksyn – może na przykład wystąpić po zakażeniu, po przyjęciu lekarstw, po chemioterapii, a nawet – zdaniem niektórych źródeł – w reakcji na poddanie się narkozie (choć w tym przypadku istotniejszy może być sam stres związany z zabiegiem narkozy wymagającym). Znamy szereg substancji szczególnie negatywnie wpływających na włosy, takich jak arsen, tal, bizmut, rtęć czy nawet złoto.

Wypadanie włosów związane z nadmiarem danego czynnika

Warunkiem zdrowych włosów jest ogólny stan równowagi organizmu. Nadmierne wypadanie włosów może być związane z reakcją organizmu na silny stres (np. śmierć bliskiej osoby, rozwód). Reakcje takie zazwyczaj maja miejsce po kilku miesiącach od wystąpienia stanu podwyższonego stresu.

Włosy mogą także wypadać z powodu nadmiernie wysokiego poziomu jakiejś substancji w organizmie – taką reakcję wywołuje na przykład nadmiar witaminy A (inaczej: retinol, znajduje się głownie w produktach pochodzenia zwierzęcego, jak tran, masło, mleko, ryby).

Wypadanie włosów związane z niedoborem danego czynnika

Podobnie negatywne reakcje wywołać mogą niedobory substancji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Nadmierne wypadanie i zły stan włosów związane są z niedoborami białek, żelaza czy cynku. Szczególną uwagę powinny poświęcać temu zagadnieniu wszystkie te osoby, które korzystają z tak zwanych diet eliminacyjnych. Także osoby cierpiące na anoreksję lub bulimię bardzo często obserwują u siebie nadmiernie wypadające włosy.

Trichotillomania

Utrata włosów może być także związana z różnorodnymi zaburzeniami psychicznymi, określanymi mianem trichotillomanii.. To zaburzenie polegające na kompulsywnym, często nieświadomym wyrywaniu swoich włosów, czasem jest to związane także z ich połykaniem.

Dodaj komentarz